FAKTOR-FAKTOR PERKEMBANGAN SISTEM EKONOMI KAPITALISME DI ENGLAND (EROPAH BARAT)

Pendahuluan

Kapitalisme merupakan sistem ekonomi dan sosial yang cenderung ke arah pengumpulan kekayaan oleh individu tanpa gangguan kerajaan dan bermatlamatkan keuntungan. Takrif individu di sini tidak semestinya merujuk kepada orang perseorangan tetapi juga termasuk sekumpulan individu seperti syarikat. Sistem ekonomi kapitalis digerakkan oleh kuasa pasaran dalam menentukan pengeluaran, kos, penetapan harga barang dan perkhidmatan, pelaburan dan pendapatan. Pengkritik sistem kapitalis berpendapat sistem ini mewujudkan jurang perbezaan yang ketara antara yang kaya dengan yang miskin. Sistem yang bertentangan dengan ideologi ini ialah komunisme dan sosialisme.

Kapitalisme berasal dan perkataan kapital (bahasa lnggeris: capital) yang bermaksud “modal”. Istilah kapitalisme mula diperkenalkan pada pertengahan abad ke-19 oleh Karl Marx, pengasas komunisme. Pasaran bebas dan sistem pasaran adalah antara istilah yang sering bertukar ganti dengan kapitalisme untuk menerangkan ekonomi moden bukan komunis.

Amalan ekonomi kapitalis mengukuh di England di antara kurun ke-16 Masihi dan ke-19 Masihi.

Walau bagaimanapun telah wujud ciri-ciri kapitalis sejak dulu lagi terutamanya di kalangan saudagar Zaman Pertengahan. Kapitalisme menjadi dominan di Barat semenjak berakhirnya era Feudalisme. Dari England, kapitalisme merebak ke seluruh Eropah dan pada abad ke-19 dan ke-20, dan menjadi sistem ekonomi utama dunia yang menggerakkan era perindustnian.

Faktor Perkembangan Sistem Ekonomi Kapitalisme

1. Gerakan Renaisans dan Reformasi

Gerakan Renaisans pada abad ke 14 dan reformasi telah membantu perkembangan kapitalisme. Perkembangan aliran pemikiran individualisme, humanisme, sekulanisme dan rasionalisme telah melemahkan peranan agama dalam bidang ekonomi dan mewujudkan masyarakat yang mengutamakan kebebasan dan kekayaan serta kebendaan. Kewujudan bandar Milan, Venice dan Florance telah mendorong kemunculan ekonomi kapitalisme melalui pinjaman, pelaburan dan pertukaran wang.

2. Fahaman Calvinisme

John Calvin dalam gerakan reformasi telah mendorong kepada perkembangan ekonomi kapitalisme. Ajaran Calvin telah membenarkan amalan riba dengan tujuan menggalakkan masyarakat bekerja keras. Fahaman ini menjadikan negara mengamalkan Protestant mengetepikan Canon Law dan membolehkan pedagang membebaskan diri dan kawalan paderi dan peraturan lama dalam agama Kristian.

3. Kemunculan Negara Bangsa

Raja-raja negara bangsa adalah penggerak kepada sistem kapitalisme. Setiap negara bangsa saling berlumba-lumba untuk mengumpulkan kekayaan. Untuk itu penjelajahan dan penerokaan ke kawasan baru amat digalakkan. Galakkan daripada Putera Henry dari Portugal dan Raja Ferdinand dan Sepanyol menyebabkan aktiviti penjelajahan dan penerokaan berkembang di Eropah.

4. Dasar Merkantilisme

Berlakunya revolusi perdagangan melalui campur tangan kerajaan negara bangsa pada abad ke-16 dan ke-17 telah menggalakkan perkembangan kekayaan dalam negara. Kerajaan berusaha untuk mewujudkan aktiviti pertanian dan perindustrian secara besar-besaran. Untuk itu dasar untuk melindungi pelabur dan pedagang tempatan telah diadakan. Ratu Elizabeth (1558-1603) telah perkenalkan Akta Perantis 1563, Undang-undang Kemiskinan 1600 dan Akta Perkapalan 1650.

5. Dasar Kolonialisme

Perluasan dasar merkantilisme telah membawa kepada pembukaan koloni ke atas kawasan di Timur dan Amerika Latin. Keadaan ini telah memperluaskan lagi ekonomi kapitalisme di Eropah. Kekayaan di kawasan koloni ini telah mengalir ke Eropah.

 

6. Perkembangan Institusi Kewangan

Kemunculan industri perbankan telah berkembang di Eropah dan amalan riba mula diterima oleh masyarakat. Institusi kewangan memberikan kemudahan pinjaman dan kredit (pembayaran melalui cek) membolehkan pedagang dan pelabur membuat pelaburan modal. Kesannya, muncul golongan kapitalisme yang terdiri daripada pemilik kilang, tuan tanah dan pengusaha lombong. Sistem bank menguntungkan aktiviti melalui pinjaman, pelaburan dan pertukaran wang. Ini menggalakkan perkembangan kapitalisme di Eropah. Contohnya keluarga Fuggers, Ausgurg dan Medici merupakan yang kaya dan terkenal dalam perniagaan institusi kewangan di Eropah.

 

7. Perubahan dalam Organisasi Perniagaan

Dalam Zaman Pertengahan, perdagangan dan pengeluaran dimiliki oleh individu dan keluarga. Kesatuan Tukang dan Kesatuan Dagang terikat dengan peraturan adat yang lebih mementingkan kebajikan sosial. Pada abad ke-16, mula berlaku perubahan dalam organisasi perniagaan dengan menubuhkan Syarikat Perniagaan Regulated dan Joint Stock. Ahli dalam Perniagaan Regulated mengeluarkan modal dan menanggung kerugian. Joint Stock ialah syarikat yang modalnya disumbangkan oleh pemegang saham awam dan diuruskan oleh badan pengarah. Syarikat England (1576) merupakan Syarikat Regulated yang berdagang di Laut Baltik. Syarikat Hindia Timur Inggeris (1660) merupakan Syarikat Joint Stock yang terkenal. Melalui modal yang besar, membolehkan syarikat menyediakan kemudahan perdagangan dan mendapatkan perlindungan ketenteraan. Adanya organisasi tersebut membuatkan sistem kapitalisme kukuh di Eropah.

USAHA BISMRCK MENYATUPADUKAN BANGSA JERMAN SELEPAS TAHUN 1871

Pendahuluan

Bismarck dilahirkan pada 1 April 1815 di Brandenburg, Prusia dalam kalangan keluarga bangsawan. Beliau pernah berkhidmat sebagai peguam di Jabatan Perkhidmatan Awam Prusia. Bismarck dipilih menjadi wakil dalam Parlimen yang dikenali sebagai Diet Bersatu oleh Raja Frederick William IV pada tahun 1847.

Pada tahun 1895, beliau dihantar ke Rusia sebagai duta Prusia dan seterusnya beliau pernah berkhidmat sebagai duta ke Paris. Pada tahun 1862, Raja William I telah melantik Bismarck sebagai Ketua Menteri Prusia. Setelah menjadi ketua menteri Prusia, beliau menggunakan dasar “darah dan besi” untuk menyatukan Jerman.

Beliau menyatukan negara Jerman melalui dua peringkat. Pada peringkat pertama (1864-1870) beliau berperang dengan Denmark, Austria dan Perancis untuk menyatukan negeri-negeri Jerman di bawah Prusia. Selepas menyatukan Jerman secara fizikal, Bismarck melancarkan peringkat kedua rancangan penyatuan Jerman bagi menyatukan rakyat Jerman supaya menjadi sebuah negara yang bersatu padu.

Usaha-usaha Bismark Untuk Penyatuan Penduduk Berbangsa Jerman.

1. Menyekat pengaruh gereja

Semasa pemerintahannya, Bismarck telah menghadapi masalah dengan gereja Roman Katolik di Jerman. Paderi-paderi Roman Katolik ingin berkuasa semula dan mereka menyeru jajahan di Jerman menuntut lebih kebebasan daripada Kaiser.

Dalam pada itu, Paus mula bertindak untuk mempengaruhi Jerman dalam hal ehwal politiknya. Bismarck bimbang kebangkitan gereja Roman Katolik akan memecahkan perpaduan dalam negeri Jerman.

Bagi mencegah perkembangan semula kuasa gereja, Bismarck memulakan pergerakan anti-gereja yang dikenali sebagai Kulturkampf pada tahun 1872. Beliau meluluskan siri undang-undang yang dikenali sebagai Undang-Undang Mei bagi mengawal sekolah-sekolah agama Katolik dan pegawai tinggi gereja.

2. Memulihkan Keamanan di Jerman dan Eropah

Bismarck telah mengambil langkah bagi mewujudkan keamanan dalam dan luar negara bagi membangunkan negara Jerman. Bismarck mengamalkan dasar berhati-hati dalam menjalinkan persahabatan dengan negara­-negara lain di Eropah.

Beliau bimbang Perancis yang telah kehilangan banyak jajahannya kepada Jerman pada tahun 1871 akan menyerang Jerman. Pada tahun 1882, Bismarck mengadakan perikatan dengan Austria dan Itali yang dikenali sebagai Perikatan Bertiga. Melalui Perikatan ini, beliau berharap negara-negara lain terutamanya Perancis tidak akan memulakan peperangan dengan Jerman.

3. Perlembagaan Jerman

Langkah seterus yang diambil oleh Bismarck untuk mengukuhkan penyatuan Jerman adalah dengan memperkenalkan perlembagaan umum bagi seluruh Jerman. Perlembagaan Jerman memperuntukkan kuasa bagi penubuhan sebuah Parlimen yang terdiri daripada Majils Persekutuan (Bundestrat) dan Diet Maharaja (Reichstag).

Majlis Persekutuan terdiri daripada wakil-wakil yang dilantik dan semua negeri di Jerman manakala Diet Maharaja mengandungi 400 ahli yang dipilih oleh rakyat Jerman. Diet Maharaja mempunyai kuasa yang amat terhad dalam meluluskan sesuatu undang-undang.

Manakala Majlis Persekutuan, Canselor dan Kaiser mempunyai kuasa membatalkan sebarang keputusan yang dibuat oleh Diet Maharaja. Perlembagaan mi memberikan kuasa kepada Bismarck untuk mengukuhkan penyatuan negara Jerman.

4. Menyeragamkan Sistem Ekonomi

Langkah seterus yang diambil oleh Bismarck untuk mengukuhkan penyatuan Jerman adalah memperkenalkan sistem ekonomi yang cekap. Beliau mengambil Iangkah-langkah untuk memperkenalkan sistem percukaian, mata wang serta sistem sukatan dan timbangan yang seragam di seluruh negara Jerman.

Beliau turut menyatukan perkhidmatan pos dan telegraf di seluruh Jerman. Selain itu, beliau juga menyediakan sistem perhubungan yang lebih baik dengan membina jalan raya yang Iebih baik. Beliau juga membina rangkaian jalan kereta api yang menghubungkan seluruh wilayah di negara Jerman.

5. Membangunkan Sektor Perindustrian

Bismarck turut mengambil langkah menjadikan negara Jerman sebagai negara perindustrian yang kaya. Beliau mengambil langkah untuk memastikan kekayaan sumber asli di negara Jerman seperti arang batu, besi, potasium dan ligmit digunakan dengan cekap dan mahir. Beliau juga menubuhkan pertubuhan yang dikenali sebagai Kartil untuk menyelaraskan pertumbuhan industri di Jerman.

6. Memajukan Sektor Pertanian dan Perdagangan

Bismarck turut mengambil langkah-langkah untuk membangunkan sektor pertanian dan perdagangan di Jerman. Bagi meningkatkan pengeluaran pertanian, baja-baja murah dikeluarkan oleh industri di Jerman.

Dalam bidang perdagangan, beliau memperkenalkan undang-undang tarif pada tahun 1879 bagi menyekat kemasukan barang-barang dan negara luar seperti Britain dan Perancis. Undang-undang tarif bertujuan untuk menyelamatkan pedagang dan petani Jerman yang tidak dapat bersaing dengan barang-barang yang dikeluarkan oleh negara-negara lain seperti Britain, Perancis, Rusia dan Amerika.

           

7. Pemulihan Sosial

Bismarck juga memperkenalkan rancangan-rancangan sosial bagi merapatkan jurang antara golongan yang kaya dengan golongan miskin. Bismarck bertindak membaiki nasib golongan pekerja di kilang-kilang baru dengan mengadakan undang-undang bagi membaiki taraf hidup mereka.

Pada tahun 1885, Bismarck memperkenalkan Undang-Undang Insuran Sakit untuk membantu pekerja-pekerja mendapat kemudahan perubatan percuma dan gaji jika mereka sakit. Selain itu, beliau juga meluluskan satu lagi undang-undang untuk melindungi pekerja yang cedera semasa bekerja. Menerusi undang-undang ini, majikan terpaksa membayar penuh kos perubatan pekerja yang cedera semasa bekerja.

Pada tahun 1889, Undang-Undang Insuran Masa Tua telah diluluskan. Pekerja-pekerja menyumbangkan sebahagian gaji mereka kepada tabungan wang ini dan boleh mengeluarkannya apabila mereka bersara.

Menerusi rancangan-rancangan sosial ini beliau berjaya menyatukan negara Jerman dengan mewujudkan perpaduan dalam kalangan pelbagai lapisan penduduk Jerman.

Kesimpulan

Bismarck merupakan tokoh yang amat berjasa dan bertanggungjawab dalam pembentukan negara Jerman. Beliau bertanggungjawab menyatukan negeri-negeri kecil yang berasingan menjadi sebuah negara yang kuat dan bersatu di benua Eropah.

Beliau membangkitkan semangat nasionalisme dalam kalangan rakyat Jerman menerusi kejayaan yang dicapai dalam medan peperangan. Selain itu, melalui dasar politik, sosial, ekonomi dan pentadbiran, beliau menjadikan Jerman sebuah negara yang kuat dan berpengaruh di Eropah.

KONSEP DAN CIRI-CIRI UTAMA MASYARAKAT AGRARIA

Pengenalan / Definisi Masyarakat Agraria

Masyarakat agraria merupakan masyarakat yang bergantung kepada kegiatan ekonomi berasaskan kepada pertanian iaitu bercucuk tanam dan menternak binatang sebagai sumber kehidupan mereka. Jenis-jenis tanaman utama ialah padi sawah, padi huma, ubi taro, dan keladi; tanaman bijirin pula ialah gandum, barli, oat, kubis, kekacang dan sebagainya.

Mereka tinggal menetap di kawasan tanah pertanian yang subur dan sesuai untuk menjalankan kegiatan pertanian seperti menetap di sekitar kawasan lembah sungai yang mempunyai mendapan tanah lanar yang subur.

Selain itu, masyarakat juga menjalankan aktiviti berburu, mengutip hasil hutan dan menangkap ikan di kawasan sungai ataupun tasik-tasik. Mereka juga mempunyai kemahiran menghasilkan makanan sendiri dengan mengamalkan pertanian pindah sehingga mengusahakan pertanian tetap. Pada masa yang sama masyarakat agraria mempunyai hubungan dengan masyarakat maritim dan saling bergantungan.

Masyarakat agraria di Belanda berkembang sejurus berlakunya Revolusi Pertanian di England pada abad ke-17 di mana revolusi ini telah tersebar ke kawasan-kawasan lain di seluruh Eropah dan Amerika Syarikat. Perkembangan ini telah menyebabkan bilangan masyarakat yang terlibat dengan akviti pertanian semakin meningkat. Masyarakat agraria menjadi lebih berdikari dan melalui penggunaan jentera moden, kegiatan pertanian lebih menjurus kepada  pertanian ladang dan dalam skala yang besar.

Manakala masyarakat agraria di China terbentuk disebabkan sebahagian besar kawasan negara tersebut mempunyai tanah yang subur, disaliri oleh Sungai Hwang Ho dan diselaputi oleh iklim yang bersesuaian menjadikan negara berkenaan sesuai ditanam dengan pelbagai jenis tanaman. Namun demikian pada peringkat awal kemunculan masyarakat agraria di China, kegiatan mereka dikawal oleh golongan pemerintah dan menggunakan peralatan tradisional.

Secara umumnya ciri-ciri masyarakat agraria di kedua-dua negara boleh dilihat berdasarkan kepada 5 aspek iaitu kegiatan yang berasaskan pertanian, lokasi aktiviti di kawasan tanah yang subur dan iklim yang sesuai, hasil tanaman utama, sistem pengairan dan saliran serta kegiatan lain seperti berburu, menternak binatang, mengutip hasil hutan dan menangkap ikan.

Ciri-ciri Utama Masyarakat Agraria.

Masyarakat agraria di negara Belanda dan China boleh dihuraikan dalam beberapa aspek utama seperti kegiatan ekonomi yang dijalankan, kawasan penempatan mereka, sistem pengairan, kesuburan tanah petanian, dan penggunaan teknologi dalam bidang pertanian.

1. Kegiatan Ekonomi Yang Dijalankan

Kegiatan ekonomi yang dijalankan oleh masyarakat agraria adalah berasaskan kepada kegiatan pertanian dan penternakan. Di samping itu mereka juga menjalan kegiatan sampingan yang lain seperti memunggut hasil hutan.

Kegiatan pertanian yang dijalankan secara kecil-kecilan dalam bentuk sara diri iaitu sekadar untuk menampung keperluan harian sahaja. Mereka akan menanam sayur-sayuran, buah-buahan dan bijirin seperti barli, gandum dan oat.

Silain itu, masyarakat agraria juga menjalankan kegiatan penternakan sebagai sumber keperluan protien yang mencukupi untuk mereka. Binatang yang diternak oleh mereka seperti lembu, kambing, ayam dan biri-biri.

2. Kawasan Petempatan

Petempatan masyarakat agraria adalah terletak di kawasan yang subur untuk menjalankan kegiatan pertanian seperti di lembah sungai dan delta sungai. Kawasan ini menjadi tumpuan mereka kerana kawasan ini terdapat mendapan tanah lanar yang subur. Contohnya, masayarakat agraria di China membuka petempatan di sekitar lembah Sungai Kuning.

3. Sistem Pengairan

Masyarakat agraria juga mempunyai kemahiran atau pengetahuan dalam membina sistem pengairan bagi tujuan mengairi kawasan pertanian mereka. Mereka mempunyai kemahiran dalam membina terusan, kolam takungan air dan tali air.

Terbinanya sistem pengairan ini telah mendorong berlakunya pertambahan keluasan kawasan pertanian kerana kawasan yang jauh dari sumber air juga dapat diusahakan dengan adanya terusan. Selain itu, kegiatan pertanian dapat dijalankan secara intensif atau lebih giat dengan adanya sistem pengairan ini.

Masyarakat agraria di China, telah membina terusan untuk mengairan kawasam pertanian mereka. Manakala di Belanda pula, mereka menggunakan kaedah kincir angin untuk menyalurkan air ke kawasan pertanian.

4. Kesuburan Tanah

Oleh kerana memerlukan tahap kesuburan tanah yang tinggi bagi membolehkan kegiatan pertanian dijalankan, maka masyarakat agraria telah berusaha untuk mengetahui bagaimana cara-cara dalam memelihara kesuburan tanah pertanian ini. Mereka telah mencipta pelbagai teknik dan kaedah untuk meningkatkan tahap kesuburan tanah pertanian.

Di Belanda, masyarakat agrarianya menggunakan baja asli (najis binatang) yang diperolehi daripada kawasan penternakan untuk meningkatkan kesuburan tanah pertanian.

Selain itu, mereka juga menggunakan teknik memugar tanah pertanian dan mengamalkan sistem tanaman giliran untuk mengekalkan tahap kesuburan tanah.

5. Peningkatan Penggunaan Teknologi

Masyarakat agraria juga mempunyai kemahiran dalam mencipta peralatan-peralatan baru bagi menjalankan kegiatan pertanian secara besar-besaran. Penggunaan teknologi atau peralatan baru turut meningkatkan pengeluaran hasil pertanian. Masyarakat di Belanda telah menggunakan mencipta tugal dan tenggala beroda untuk memugar dan membajak tanah pertanian.

Masyarakat agraria juga memperkenalkan kaedah dan teknik pertanian untuk meningkatkan pengeluaran hasil pertanian seperti memperkenalkan sistem tanaman giliran.