Nuffnang Advertisment

Followers

Thursday, 21 November 2013

TEKNIK MENJAWAB SEJARAH BAHARU STPM

CARA PENILAIAN TERHADAP JAWAPAN ESEI  MATA PELAJARAN SEJARAH
SUKATAN BAHARU

TAHAP PENCAPAIAN PELAJAR:

Tahap pencapaian pelajar atau calon STPM Baharu Mata Pelajaran Sejarah terbahagi kepada 5 tahap pencapaian iaitu berdasarkan kepada peruntukkan markah sebanyak 20 markah bagi setiap soalan:


TAHAP PENCAPAIAN

MARKAH
Amat Cemerlang
18 -  20 markah
Cemerlang
14 – 17 markah
Baik
10 – 13 markah
Lemah
6 -  9 markah
Amat Lemah
0 - 5 markah

Jawapan pelajar akan dinilai melalui beberapa kriteria. Kriteria yang dinilai terbahagi kepada 3 bahagian iaitu:


KRITERIA

PERKARA YANG DIPERLUKAN UNTUK MENDAPAT MARKAH KATEGORI
“AMAT CEMERLANG”

Pengetahuan Dan Kefahaman

( Diperuntukkan markah antara 1 hingga 8 )

1-2 markah – amat lemah
2-3 markah – lemah
4-5 markah – baik
6-7 markah – cemerlang
8 markah – amat cemerlang

·         Mempunyai fakta iaitu pelajar perlu menguasai kehendak soalan dengan meluas dan mendalam. Ini bermakna pelajar perlu memahami kehendak soalan dengan baik
·         Pelajar mestilah memberikan isi atau fakta utama diikuti dengan isi sampingan atau sokongan.
·         Pelajar mesti menghuraikan fakta dengan kemas, tepat, relevan dan secara terperinci serta mendalam.
·         Pelajar harus memaksimunkan kesilapan fakta agar tidak mencacatkan ketepatan jawapan pelajar. Ini bermakna pelajar dilarang sama sekali mencipta fakta sendiri atau menulis jawapan syok sendiri.

Taakulan

( Diperuntukkan markah antara 0 hingga 6 )

0-2 markah – amat lemah
2-3 markah – lemah
3-4 markah – baik
5 markah – cemerlang
6 markah – amat cemerlang

·         Pelajar mesti membina jawapan utama secara logikal berdasarkan kepada kehendak soalan dengan pengembangan idea yang baik.
·         Penghuraian isi atau fakta mesti disertakan dengan banyak contoh yang relevan.

Komunikasi

( Diperuntukkan markah antara 0 hingga 6 )

0-2 markah – amat lemah
2-3 markah – lemah
3-4 markah – baik
5 markah – cemerlang
6 markah – amat cemerlang

·         Susunan fakta amat logikal atau tersusun, analitikal, teratur dan sesuai dengan kehendak soalan yang ditanya.
·         Penyampaian fakta-fakta utama dalam jawapan mempunyai perkaitan antara satu fakta dengan fakta yang lain.
·         Penulisan jawapan pelajar juga terfokus kepada kehendak soalan secara mendalam.
·         Pelajar juga perlu membuat rumusan dan kesimpulan yang mantap berdasarkan soalan yang ditanya.



Wednesday, 23 October 2013

MALAYAN UNION: PERUBAHAN PERLEMBAGAAN DI TANAH MELAYU

Setelah British kembali semula pada bulan September 1945, Tanah Melayu diletakkan di bawah Pentadbiran Tentera British (BMA). Sementara itu, kerajaan di Britain sedang merangka satu perlembagaan baharu untuk Tanah Melayu yang dikenali sebagai Malayan Union.         

Malayan Union merupakan satu bentuk pentadbiran baharu yang diperkenalkan di Tanah Melayu selepas Perang Dunia Ke-2. Mengikut perlembagaan baharu itu, Tanah Melayu menjadi sebuah kesatuan (union). Ini bermakna semua kuasa pemerintahan disatukan dan diletakkan di bawah kerajaan pusat di Kuala Lumpur yang akan diketuai oleh seorang Gabenor secara rasmi pada 1 April 1946.

Raja-raja Melayu kehilangan kuasa sebagai pemerintah berdaulat di negeri masing-masing dan kuasa kerajaan negeri diambil alih oleh kerajaan pusat. Sir Harold MacMichael dihantar ke Tanah Melayu pada bulan Oktober 1945 untuk mendapatkan persetujuan raja-raja Melayu terhadap rancangan Malayan Union itu.

MacMichael telah menggunakan pelbagai cara untuk mendapatkan persetujuan daripada raja-raja Melayu termasuklah ugutan. Akibat ugutan itu, raja-­raja Melayu terpaksa memberi persetujuan.

Syarat-syarat Perlembagaan Malayan Union

Perlembagaan Malayan Union mengandungi ciri-ciri berikut:
  • semua negeri-negeri Melayu dan negeri-negeri Selat kecuali Singapura disatukan di bawah satu kerajaan pusat. Singapura kekal sebagai tanah jajahan berasingan yang mempunyai Gabenor dan Majlis Mesyuarat tersendiri.
  • Malayan Union diketuai oleh seorang Gabenor yang berkuasa penuh ke atas perkhidmatan awam. Beliau dibantu oleh Majlis Mesyuarat Kerja dan Majlis Perundangan. Tiap-tiap negeri mempunyai seorang Pesuruhjaya Negeri yang menjadi ketua pentadbir di peringkat negeri.
  • Majlis Mesyuarat Negeri dikekalkan untuk menguruskan hal ehwal kerajaan tempatan dan berada di bawah kawalan kerajaan pusat. Semua ahli majlis ini terdiri daripada para pegawai British.
  • Majlis Undangan mengandungi bilangan ahli rasmi yang sama banyak dengan bilangan ahli yang tidak rasmi. Gabenor diberi kuasa untuk meluluskan atau membatalkan sesuatu undang­-undang.

Perlembagaan Malayan Union memberi hak kewarganegaraan yang sama bagi semua orang, tanpa mengira bangsa dan asal keturunan. Hak-hak ini termasuklah peluang untuk memasuki perkhidmatan awam dan mengundi dalam pilihan raya.

Malayan Union memberi hak kewanganegaraan yang longgar kepada kaum bukan Melayu melalui prinsip jus soli. Terdapat dua ciri utama dalam kerakyatan secara prinsip jus soli, iaitu melalui kuatkuasa undang-undang dan secara permohonan.

Dari segi kerakyatan secara kuatkuasa undang-undang, Malayan Union memberi kewarganegaraan kepada:
  • mereka yang dilahirkan di negeri-negeri Malayan Union atau Singapura, serta bermastautin sebelum perintah itu dikuatkuasakan;
  • mereka yang berumur sekurang-kurangnya 18 tahun ke atas dan bermastautin selama 10 tahun daripada 15 tahun sebelum 15 Februani 1942 dan mengangkat sumpah taat setia kepada Malayan Union;
  • mereka yang dilahirkan pada atau selepas perintah itu dikuatkuasakan. Sesiapa yang dilahirkan di luar Malayan Union atau Singapura selepas perintah itu dikuatkuasakan diberi kerakyatan dengan syarat bapanya merupakan warga Malayan Union.

Kerakyatan secara permohonan pula diberikan kepada:
  • mereka yang bermastautin selama 5 tahun daripada 8 tahun terdahulu semasa permohonan dibuat;
  • mempunyai tingkah laku yang baik, berpengetahuan dalam bahasa Inggeris atau bahasa Melayu;
  • mengangkat sumpah taat setia dan berjanji untuk kekal bermastautin di Malayan Union atau Singapura.

Reaksi dan Bantahan Orang Melayu

Orang Melayu menentang cadangan British untuk menubuhkan Malayan Union. Penentangan itu dibuat dalam pelbagai bentuk, iaitu secara individu dan secara kolektif atau melalui persatuan.

Secara Individu

Penentangan secara individu dilakukan dengan menulis rencana mengenai Malayan Union melalui akhbar-akhbar Melayu seperti Majlis, Utusan Melayu, dan Warta Negara, menulis surat bantahan atau bertindak menghantar kawat kepada kerajaan Britain di London.

Sebaik sahaja MU diumumkan, orang-orang Melayu telah menyatakan bantahannya dan melahirkan rasa tidak puas hati mereka melalui rencana dalam akhbar Utusan Melayu di Singapura, akhbar Majlis di Kuala Lumpur dan Warta Malaya di Pulau Pinang.

Mereka telah menyeru dan membangkitkan semangat orang-orang Melayu untuk menentang MU dengan menulis rencana tentang keburukan MU, mempertikaikan cara sultan-sultan Melayu menandatangani persetujuan dan menyeru orang-orang Melayu bersatu untuk menubuhkan sebuah pertubuhan kebangsaan bagi menentang MU.

Secara Kolektif

Penentangan seterusnya dilakukan dengan cara yang lebih teratur dan bersifat bersama, iaitu melalui persatuan Melayu di peringkat negeri. Persatuan-persatuan Melayu ini mengadakan perarakan dan tunjuk perasaan atau demonstrasi di seluruh Tanah Melayu untuk menyuarakan bantahan mereka terhadap British.

Pada 15 Disember 1945, Persatuan Melayu Kelantan menganjurkan satu tunjuk perasaan dan perarakan yang disertai oleh 10 000 orang semasa ketibaan MacMichael di Kelantan untuk mendapatkan persetujuan sultan Kelantan. Persatuan ini telah mengadakan satu lagi demontrasi bantahan pada 1 Februari 1946 di Kota Bharu, Kelantan. 

Pada 19 Januari 1946, Persatuan Melayu Kedah (PMK) telah berdemontrasi dan perarakan raksaksa diadakan di Alor Setar yang melibatkan 50 000 orang. Pada 10 Februari 1946, seramai 15 000 orang Melayu termasuk 450 orang wanita telah menganjurkan demontrasi bantahan di Johor.

Selain daripada tunjuk perasaan, Dato’ Onn Jaafar dan Persatuan Melayu Selangor mengambil daya usaha untuk menganjurkan satu Kongres Melayu Se-Malaya pada awal bulan Mac 1946 yang dihadiri oleh 42 buah pertubuhan Melayu di Kelab Sultan Sulaiman, Kuala Lumpur. Kongres itu bersetuju untuk menyatukan seluruh Persatuan Melayu bagi menentang Malayan Union secara berkumpulan.

Pada 29 dan 30 Mac 1946, Kongres Melayu Se-Malaya telah mengadakan mesyuarat tergempar. Dalam mesyuarat ini kongres telah menyeru orang-orang Melayu supaya:
  • Bersatu padu menetang MU
  • Memulaukan upacara berhubung dengan penubuhan MU
  • Memulaukan sebarang upacara berhubung dengan pelantikan Gabenor MU
  • Ahli MMN hendaklah memulaukan majlis tersebut dan menarik diri dari sebarang pelantikan jawatan kuasa
  • Berkabung selama 7 hari sebagai tanda bantahan terhadap MU dengan melilitkan kain putih pada songkok 

Walau bagaimanapun, Inggeris tidak menghiraukan bantahan yang dibuat oleh orang Melayu. Pada 1 April 1946, Malayan Union diisytiharkan secara rasmi dengan Sir Edward Gent menjadi Gabenor yang pertama. Orang Melayu memulaukan upacara pelantikan Gabenor Malayan Union dan semua majlis lain yang dianjurkan oleh Inggeris. Sebagai tanda bantahan, orang Melayu berkabung selama tujuh hari dengan melilit kain putih pada songkok.

Kongres Melayu Se-Malaya kedua pada 11 Mei 1946 di Johor Baharu membuat keputusan untuk menubuhkan UMNO, iaitu sebuah organisasi yang bertanggungjawab untuk menentang Malayan Union secara bersepadu. Dato’ Onn Jaafar dipilih menjadi Presiden UMNO yang pertama. UMNO mendapat sokongan padu daripada orang Melayu dan raja-raja Melayu.

Beberapa orang pegawai British yang pernah berkhidmat di Tanah Melayu seperti Frank Swettenham, R. 0. Winstedt, George Maxwell, dan Ronald Braddell turut menyuarakan bantahan terhadap Malayan Union. Mereka menganggap Malayan Union sebagai satu sistem pemerintahan yang hendak merampas hak dan kedaulatan raja-raja Melayu.

Sebab-sebab Orang Melayu Menentang Malayan Union

1.    Kedaulatan dan kuasa Sultan terancam

MU ditentang hebat oleh orang-orang Melayu kerana rancangan MU akan menghapuskan kedaulatan raja-­raja Melayu yang hanya kekal sebagai ‘pemerintah atas nama’ dengan kuasa baginda dibataskan kepada agama Islam dan adat istiadat Melayu. Bagi orang Melayu, kehilangan kedaulatan dan kuasa politik bermakna raja-raja tidak lagi mampu melindungi hak dan kepentingan orang Melayu pada masa depan.

Perlembagaan Malayan Union digubal tanpa mengambil kira pandangan orang Melayu. Raja-raja Melayu tidak diberi peluang meneliti kandungan perjanjian itu dan berbincang dengan Majlis Mesyuarat Negeri atau pembesar masing-masing.

UMNO menganggap persetujuan raja-raja Melayu itu sebagai tidak sah kerana tidak mematuhi perlembagaan negeri-negeri Melayu. Mengikut perlembagaan di negeri-negeri Melayu, raja­-raja hendaklah berunding dengan pembesar terlebih dahulu sebelum menandatangani sebarang perjanjian dengan kuasa asing.

Paling menyedihkan orang-orang Melayu apabila Gabenor MU dilantik sebagai pengerusi Majlis Agama Islam. Ini telah menjatuhkan maruah dan kesucian Islam. Kehilangan kuasa Sultan telah mencetuskan kemimbangan orang-orang Melayu tentang masa depan mereka dalam menghadapi persaingan dengan kaum-kaum lain terutamanya dalam bidang ekonomi.

2.    Pemberian taraf kerakyatan

Perlembagaan Malayan Union menawankan syarat kewarganegaraan yang longgar kepada kaum bukan Melayu mengikut prinsip jus soil. Penerimaan kaum bukan Melayu menjadi warganegara boleh mengancam kedudukan politik orang Melayu, apabila bilangan orang asing melebihi bilangan orang Melayu. Pada tahun 1947, jumlah orang Melayu hanya 49.46% sahaja daripada jumlah penduduk di Tanah Melayu. Ini bermakna orang Cina dan India akan mengancam kedudukan politik dan ekonomi orang-orang Melayu.

Persamaan hak kepada semua rakyat di Tanah Melayu, tanpa mengira kaum boleh mengancam hak dan kedudukan istimewa orang Melayu kerana orang asing akan mempunyai hak yang sama dengan orang Melayu.

3.    Cara MacMichael mendapatkan persetujuan Sultan

Orang-orang Melayu juga membantah cara Sir Harold MacMicheal memperdayakan Sultan-Sultan Melayu bagi mendapatkan persetujuan. MacMichael telah menggunakan cara paksaan dan ugutan untuk menyingkirkan raja-raja yang tidak bersetuju dengan perjanjian Malayan Union. Sebagai bukti, Sultan Kedah telah diberi kata dua bahawa baginda akan kehilangan takhta sekiranya enggan menurunkan tandatangan dalam tempoh yang ditetapkan. Sultan Perak pula tidak diberi masa yang cukup untuk berbincang dengan pembesar-pembesar Melayu terlebih dahulu.

Beliau juga tidak ada pengalaman langsung tentang Tanah Melayu, tidak mengetahui adat resam dan bahasa Melayu serta mempunyai tingkah laku yang kasar.

4.    Mendapat sokongan bekas pegawai-pegawai Inggeris

Penentangan orang-orang Melayu terhadap MU juga mendapat sokongan oleh pegawai-pegawai Inggeris yang pernah berkhidmat di Tanah Melayu seperti Sir Cecil Clementi Smith, Sir Frank Swettenham, Sir George Maxwell, Richard Winsteadt dan Ronald Bradell.

Mereka melahirkan rasa tidak puas hati terhadap perlaksanaan MU yang dianggap tidak adil bagi orang-orang Melayu. Mereka juga tidak bersetuju dengan cara yang dibuat oleh MacMichael bagi mendapatkan persetujuan sultan Melayu. Atas sebab ini jugalah kerajaan Inggeris akhirnya terpaksa menggantikan MU dengan Persekutuan Tanah Melayu pada 1 Februari 1948.



GERAKAN BERPERSATUAN, KELAB DAN KESATUAN DI TANAH MELAYU

Persatuan Bercorak Politik dalam Kalangan Orang Melayu

Peranan akhbar dan golongan wartawan telah menimbulkan kesedaran politik dalam kalangan orang Melayu untuk menubuhkan persatuan sebagai alat untuk memperjuangkan hak dan kepentingan mereka. Penubuhan persatuan di negeri-negeri Melayu didorong oleh kemunculan Kesatuan Melayu Singapura (KMS) yang ditubuhkan di Singapura. Penubuhan KMS menjadi perangsang kepada negeri-negeri Melayu yang lain untuk menubuhkan persatuan bagi memperjuangkan kepentingan orang Melayu.

1.    KESATUAN MELAYU SINGAPURA

Penubuhan:
Ditubuhkan di Singapura pada tahun 1926 oleh Mohamad Eunos bin Abdullah dengan beberapa orang lain seperti Tengku Abdul Kadir, Imam Haji Mohd Yusuf bin Haji Said, dan Haji Embok Suloh bin Haji Oman.

Corak Perjuangan:
Kesatuan Melayu Singapura (KMS) sebuah pertubuhan orang Melayu yang bercorak separa politik, walaupun perkembangan semangat nasionalisme ketika itu belum begitu mendalam dan kegiatannya berkisar di Singapura.

Keanggotaan:
KMS dianggotai oleh golongan berpendidikan Inggeris, wartawan, kakitangan kerajaan, dan peniaga.

Matlamat dan tujuan:
KMS memberi tumpuan untuk mewujudkan perpaduan dalam kalangan orang Melayu dan membaiki kedudukan sosio-ekonomi mereka.

Tujuan penubuhan KMS ialah untuk:
  • menyedarkan orang Melayu tentang kepentingan pelajaran tinggi;
  • memperjuangkan kepentingan orang Melayu dalam politik serta mewakili mereka dalam berurusan dengan kerajaan
  • memajukan kedudukan sosio-ekonomi orang Melayu.

Kejayaan:
Antara kejayaan KMS ialah:
  • memperoleh tanah seluas 251 hektar pada tahun 1928 untuk dijadikan kawasan penempatan khas orang Melayu di Singapura. Kawasan itu dikenali sebagai Kampung Melayu. Kejayaan di Singapura mendorong KMS menubuhkan beberapa buah cawangan di Melaka dan Pulau Pinang yang kebanyakan ahlinya adalah kakitangan kerajaan pada tahun 1937. Namun cawangan-cawangan ini tidak secergas KMS.
  • Menawarkan biasiswa kepada anak Melayu yang melanjutkan pelajaran
  • Memperjuangkan wakil Melayu dalam Majlis Perundangan Negeri Selat
  • Menubuhkan Sekolah Pertukangan Orang Malayu Singapura pada tahun 1929 


2.    PENUBUHAN PERSATUAN MELAYU NEGERI (1937-1941)

Kejayaan perjuangan KMS mendorong negeri-negeri lain menubuhkan persatuan Melayu di peringkat negeri. Penubuhan persatuan-persatuan Melayu ini bertujuan untuk membaiki kedudukan ekonomi dan sosial orang Melayu.

Kebanyakan persatuan Melayu negeri dipimpin oleh kerabat diraja dan golongan berpendidikan Inggeris. Terdapat juga dalam kalangan rakyat biasa yang memegang jawatan yang agak penting dalam persatuan ini, namun bilangannya amat sedikit.

Persatuan-persatuan negeri yang dipimpin oleh golongan istana cenderung untuk mempertahankan keadaan yang sedia ada. Oleh itu mereka memberi sokongan kepada pemerintahan British.

Oleh kerana persatuan Melayu masih bersifat kenegerian, usaha untuk menubuhkan sebuah persatuan yang bercorak kebangsaan sukar dilakukan kerana wujud semangat kenegerian yang menebal. Pada tahun 1930, majalah Pengasoh mencadangkan penubuhan sebuah persatuan bersifat kebangsaan yang dinamakan ‘Persatuan Melayu Semenanjung’ tetapi tidak mendapat sambutan.

Antara persatuan-persatuan Melayu negeri ialah:

A. PERSATUAN MELAYU PERAK (PMK)

Penubuhan:
Ditubuhkan pada 18 September 1937 di Ipoh oleh 104 orang Melayu Perak terdiri daripada kakitangan awam. PMK yang dipimpin oleh Wan Mohd Nur bin Wan Nasir dan Dr. S. Kassim meng­ambil pendekatan sederhana dan tidak terlibat dalam politik.

Corak perjuangan:
Corak perjuangan PMK adalah bersifat sederhana dan enggan melibatkan diri dalam kegiatan politik di Tanah Melayu.

Akhbar Majlis telah mengkritik persatuan ini dengan mengatakan bahawa keengganan mereka melibatkan diri dalam politik akan menyebabkan impian mereka untuk memperbaiki kebajikan orang-orang Melayu tidak akan terlaksana dan ia menjadi usaha yang sia-sia sahaja.

Keahlian:
Keahliannya terdiri daripada kakitangan kerajaan.

Tujuan penubuhan:
  • Untuk menggalakkan kerjasama antara ahli-ahlinya
  • Meninggikan taraf pendidikan dan taraf ekonomi orang-orang Melayu
  • Menggalakkan ahli-ahlinya menumpukan  taat setia kepada raja dan kerajaan serta kerjasama dengan pihak Inggeris untuk memajukan kepentingan orang Melayu

B. Persatuan Melayu Pahang (PMP)

Penubuhan:
Ditubuhkan bulan Mac 1938. Dipimpin oleh Tengku Muhamad ibni Almarhum Sultan Ahmad iaitu seorang kerabat diraja Pahang dan Dato’ Hussein Mohd Taib.

Tujuan penubuhan:
  • untuk memperbaik kedudukan sosio-ekonomi orang Melayu dan menyuarakan masalah mereka kepada British
  • memajukan bidang pendidkan orang Melayu

C. PERSATUAN MELAYU SELANGOR

Penubuhan:
Ditubuhkan di Kuala Lumpur bulan 5 Jun 1938. Dipimpin oleh kerabat diraja dan golongan berpendidikan Inggeris seperti Tengku Ismail bin Tengku Mohd Yassin, Raja Bot bin Raja Yahya, Raja Yaacob bin Raja Alang, dan Raja Uda bin Raja Muhammad.

Corak perjuangan:
Corak perjuangan bergerak secara terbuka sebagai sebuah pertubuhan politik.

Tujuan penubuhan untuk mendesak kerajaan Inggeris:
  • supaya menambah bilangan pegawai Melayu dalam kerajaan Persekutuan dan negeri
  • supaya memperuntukkan jawatan yang penting seperti Pendaftar dan Penolong Pendaftar Mahkamah Tinggi supaya disandang oleh orang Melayu
  • supaya memberi peluang kepada orang Melayu menceburkan diri dalam bidang pendidikan ke peringkat yang lebih tinggi
  • membuat cadangan kepada kerajaan Inggeris agar menyekat penghijrahan orang Cina dan India ke Tanah Melayu

Perjuangan PMS:
Pada tahun 1938, telah menerbitkan risalah bagi mengemukakan beberapa bantahan terhadap kerajaan Inggeris. Antaranya ialah:
  • menentang penubuhan universiti kerana ia dianggap akan menguntungkan orang bukan Melayu. Ini disebabkan taraf pendidikan orang Melayu yang rendah dan tidak mempunyai kelayakan yang mencukupi untuk memasuki universiti.
  • memajukan ekonomi orang Melayu
  • membantah perlaksanaan Akta Tanah Simpanan Melayu yang dianggap sebagai percubaan kerajaan Inggeris untuk menyekat perkembangan ekonomi orang-orang Melayu.

D. PERSATUAN MELAYU NEGERI SEMBILAN (PMNS)

Penubuhan:
Ditubuhkan pada 9 September 1938 di Seremban. Antara pemimpinnya ialah Tengku Mohamad Nasir, Raja Nordin, dan Haji Mohd Tahir bin Dato’ Bandar Abdul Rahman.

Tujuan penubuhan:
Ditubuhkan untuk memelihara adat istiadat, kebajikan dan kepentingan orang Melayu dalam segala bidang.

E. KESATUAN MELAYU JOHOR (KMJ)

Penubuhan:
Ditubuhkan tahun 1939 oleh Dr. Hamzah Haji Mohd Taib dan bapanya Haji Mohd Taib.

Corak perjuangan:
Persatuan ini yang bercorak separa politik

Tujuan penubuhan:
Bertujuan menyebarkan idea-idea baharu untuk membangkitkan semangat kesedaran bersatu dalam kalangan orang Melayu.

F. SABERKAS

Penubuhan:
Ditubuhkan dan dipimpin oleh Tunku Abdul Rahman Putra, kerabat diraja Kedah. Saberkas adalah singkatan dari ‘Sayang Akan Bangsa Ertinya Redha Korbankan Apa Segala’.

Tujuan penubuhan:
Bertujuan untuk memperjuangkan kebajikan orang Melayu. Keahliannya terhad kepada kakitangan kerajaan tetapi kemudian dibuka kepada umum.

G. KELAB PUTERA

Penubuhan:
Ditubuhkan di Kota Bharu, Kelantan pada tahun 1929. Kelab ini dipimpin oleh Asa’ad Shukri Haji Muda dan Abdul Kadir Adabi.

Tujuan penubuhan:
Bertujuan untuk menyatukan orang Melayu Kelantan bagi mencapai kemajuan dalam semua aspek kehidupan.  Kegiatannya agak terbatas kerana kakitangan kerajaan dilarang menyertainya. Selepas setahun ditubuhkan, kelab ini dibubarkan.

H. PERSATUAN MELAYU KELANTAN (PMK)

Penubuhan:
Ditubuhkan pada 20 April 1939. Dipimpin oleh Nik Muhammad Saleh Omar, Nik Yahya Nik Daud, Haji Othman Tahir, Ahmad Ismail, dan Asa’ ad Shukri Haji Muda.

Keahlian:
Keahliannya terbatas kepada golongan bangsawan dan berpendidikan Inggeris.

Tujuan penubuhan:
a.    Untuk menyatukan orang-orang Melayu
b.    memajukan kedudukan ekonomi dan sosial orang Melayu Kelantan.


3.    PERSAUDARAAN SAHABAT PENA MALAYA (PASPAM)

Penubuhan:
PASPAM ditubuhkan pada 7 April 1934 oleh akhbar Saudara. Antara mereka yang terlibat menggerakkan persatuan ini ialah Syed Alwi al-Hadi, S .M. Zainal Abidin, Sheikh Abdullah al-Maghribi, dan Hamidun bin Mohd Hashim.

Persaudaraan Sahabat Pena merupakan pertubuhan pertama yang melangkaui sempadan negeri dan bergiat di peringkat kebangsaan.  Pejabat persatuan ini ditubuhkan di Kedah, Perak, Kelantan, Singapura, Sabah, dan Sarawak.

Cogan kata:
Cogan kata PASPAM ialah ‘Hidup Bahasa, Hiduplah Bangsa’ bertujuan untuk menimbulkan kesedaran orang Melayu terhadap bahasa Melayu.

Corak perjuangan:
Sebuah pertubuhan bercorak kesusasteraan Melayu yang pro Kaum Muda. Ia merupakan pertubuhan Melayu yang pertama meliputi seluruh Tanah Melayu. PASPAM memberi peluang kepada orang Melayu di seluruh negara untuk bertemu dan berbincang untuk mencari penyelesaian kepada maslah-masalah yang dihadapi oleh orang-orang Melayu.

Keahliannya:
Keahliannya terbuka kepada semua orang Melayu. Setiap ahli dikenakan bayaran pendaftaran sebanyak 50 sen dan yuran tahunan sebanyak 20 sen.

Perkembangan PASPAM:
Ahli-ahli Persaudaraan Sahabat Pena digalakkan menulis dan mengambil bahagian dalam peraduan yang dikelolakan oleh akhbar Saudara. Kegiatan persatuan ini tidak tertumpu kepada bahasa dan sastera sahaja tetapi juga politik.

Persidangan bersifat kebangsaan yang dianjurkan oleh Persaudaraan Sahabat Pena dapat menyatukan ahli-ahlinya dan seluruh Tanah Melayu, Sabah, dan Sarawak. Persidangan yang pertama diadakan di Taiping pada 11 November 1934.

Selepas persidangan pertama ini, keahlianya telah meningkat dengan cepat. Pada Mei 1935, keahliannya Pada tahun 1935, keahliannya hanyalah seramai 1000 orang tetapi telah meningkat secara mendadak kepada 12, 000 orang pada tahun 1937.

Pada tahun 1938, PASPAM mula menerbitkan majalah bulanan untuk ahli-ahlinya.

atidak puas hati orang Melayu terhadap kepimpinannya yang lemah dan dikuasai oleh golongan berketurunan Arab dan India-Muslim terutamanya di Pulau Pinang.

Walau bagaimanapun, PASPAM telah memberi sumbangan yang besar dalam sejarah perkembangan nasionalisme Melayu. PASPAM bukan sahaja berjaya menyatukan orang Melayu, malah telah berjaya menyatukan orang-orang Melayu di seluruh Tanah Melayu melalui persidangan nasionalnya yang diadakan.


4.    KESATUAN MELAYU MUDA (KMM)

Penubuhan:
Ditubuhkan pada bulan April 1938, golongan nasionalis berpendidikan Melayu di Kuala Lumpur. KMM diasaskan oleh Ibrahim Haji Yaacob dengan beberapa orang tokoh nasionalis yang lain seperti Mustapha Hussain, Ishak Haji Muhammad, Onan Haji Siraj, Hassan Manan, Ahmad Boestamam, dan Abdul Karim Rashid.

KMM merupakan sebuah pertubuhan politik bersayap kiri yang terpengaruh oleh gerakan nasional Indonesia dan perjuangan Parti Nasional Indonesia (PNI) yang dipimpin oleh Sukamo.

Keahliannya:
Ahli-ahli KMM terdiri daripada guru-guru sekolah Melayu yang kebanyakannya lulusan Maktab Perguruan Sultan Idris, Tanjung Malim (MPSI).

Matlamat penubuhannya:
  • Memperjuangkan kemerdekaan penuh bagi Tanah Melayu melalui dasar tidak bekerjasama dengan Inggeris
  • Berusaha membentuk satu kesatuan politik dengan menyatukan Tanah Melayu dengan Indonesia bagi membentuk Indonesia Raya atau Melayu Raya bagi mewujudkan bangsa Melayu yang terbesar di Asia Tenggara

Perkembangannya:
Menjelang tahun 1940, KMM telah berjaya menubuhkan cawangan di beberapa buah negeri seperti Perak, Melaka, Johor, Negeri Sembilan,  Selangor, Pulau Pinang, Singapura, Kelantan, dan Terengganu.

Namun KMM tidak berjaya menarik banyak sokongan terutamanya dalam kalangan rakyat bawahan dan birokrat Melayu yang berpendidikan Inggeris. Kegagalan ini disebabkan oleh:
  • sikap orang Melayu ketika itu yang masih mahukan kepimpinan kaum bangsawan yang dianggap sebagai pelindung bangsa Melayu.
  • idea penyatuan Tanah Melayu dan Indonesia yang diperjuangkan oleh KMM juga tidak berjaya menarik sokongan rakyat.
  • masalah kewangan dan kekurangan kemahiran untuk memperluaskan kegiatannya di seluruh Tanah Melayu.

KMM menyebarkan cita-cita perjuangannya menerusi akhbar Warta Malaya dan Majlis untuk menyebarkan perasaan anti-Inggeris dan membangkitkan semangat kebangsaan di kalangan orang-orang Melayu.

Selepas tercetus Perang Dunia Kedua di Eropah, Jepun berusaha mendapatkan sokongan penduduk tempatan. Jepun memberi bantuan kewangan kepada Ibrahim Haji Yaacob untuk membeli akhbar Warta Malaya yang diterbitkan di Singapura.        

Akibatnya seramai 100 orang ahli KMM termasuk Ibrahim Yaacob dan Ishak Haji Muhammad ditangkap dan dipenjarakan oleh Inggeris pada akhir tahun 1941 kerana dituduh merancang pakatan menentang British dan bekerjasama dengan Jepun.

Semasa pendudukan Jepun, pemimpin KMM yang ditahan oleh Inggeris telah  dibebaskan dan dibenarkan bergiat semula dalam kegiatan politik. Pihak Jepun juga mengadakan kawalan ketat ke atas semua alat sebaran am, termasuk pertubuhan politik.
Pada bulan Jun 1942, KMM dibubarkan atau diharamkan kerana KMM membuat pakatan sulit dengan Parti Komunis Malaya dan dianggap boleh menjadi ancaman kepada kepentingan Jepun di Tanah Melayu. Namum selepas itu, Jepun telah menubuhkan Pembela Tanah Air (PETA) pada tahun 1943 bagi mendapatkan sokongan pemimpin-pemimpin KMM. PETA telah dipimpin oleh Ibrahim Haji Yaacob merupakan pertubuhan bercorak ketenteraan.

Sebagai langkah untuk berkerajaan sendiri, Jepun telah menggalakkan Ibrahim Haji Yaacob menubuhkan Kekuatan Rakyat Istimewa (KRIS) pada Julai 1945. Kemudian KRIS dikenali sebagai Kesatuan Rakyat Indonesia Semenanjung.

Kegiatan KRIS telah ditamatkan apabila Jepun menyerah kalah pada Ogos 1945. Ibrahim Haji Yaacob dan beberapa pemimpin yang lain telah berhijrah ke Indonesia untuk menyertai kegiatan politik di sana. Manakala anggota KMM yang lain telah dipenjarakan oleh Inggeris.



"Segala kandungan dalam blog ini adalah untuk panduan kepada pelajar sejarah dan guru mengajar sejarah STPM. Tidak dibenarkan ada unsur plagiat atau dipindah ke blog lain. Thank You atas perhatian dan sokongan semua....."

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...